Կյանքը միշտ չէ իդեալական։

Բոլորս էլ դժվար օրեր ենք ունենում։

Աղջիկները լաց են լինում, դրամաներ սարքում, վարդագույն արցունքներ թափում, հետո կարմիր գլոս քսում, էքստրավագանտ ականջօղեր դնում ու գնում աշխարհը նվաճելու։

Երբեմն դու չափազանց գեղեցիկ ես լացելու համար, երբեմն՝ չափազանց զբաղված, իսկ երբեմն էլ պարզապես այնքան անտարբեր, որ լացել անգամ չարժե։

Ամեն ինչ փոխվում է, և ամեն ինչ անցողիկ է։ Սա Տիեզերքի օրենքն է։

Երբեմն կյանքը կատարյալ քաոս է, էմոցիաները՝ չափազանց դրամատիկ, ու ոչինչ իմաստ չունի։ Բայց ո՞ւմ է դա հետաքրքրում։ Նույնիսկ այդ ամբողջ քաոսի մեջ կարելի է պարզապես հիասքանչ տեսք ունենալ։